Bronikowski Adam Feliks (1758–1829), senator-kasztelan. Z rodu, który używał przydomka Oppeln i h. Osęk, był synem Adama, starosty borzętowskiego, i Joanny Florentyny z Sienna Potworowskiej, h. Dębno, a dziedzicem Żychlina i Krągoli w pow. konińskim. Był wyznania kalwińskiego. Ożenił się z Joanną Karoliną Mojaczewską, córką Karola i Anny z Mielęckich. W okresie sejmu czteroletniego wyznaczony został (30 V 1789) do komisji podatkowej, a w drugiej kadencji wybrany posłem z wojew. gnieźnieńskiego. Należał do popleczników mieszczan i zwolenników zamachu stanu z r. 1791 a następnie był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Konstytucji 3. Maja. Starał się ją umocnić w opinji narodu szlacheckiego, mając zlecone zajęcie się sejmikami kaliskiemi, i zabiegał u króla o ordery dla pozyskania chwiejnych. Sam dostał wtedy tytuł szambelana. Drukował jedno tylko ze swych przemówień sejmowych: Głos na sesji d. 22 listopada 1791 w materji starostw. W r. 1793 otrzymał order św. Stanisława. Jakiś udział miał w insurekcji wielkopolskiej, ale zdołał uwolnić się od kary, co więcej, po wstąpieniu na tron Fryderyka Wilhelma III został pruskim szambelanem (1798) i kawalerem orła czerwonego I kl. Później car Aleksander I ozdobił go orderem św. Anny. W międzyczasie za Księstwa Warszawskiego spełniał obowiązki konsyljarza sądu apelacyjnego kaliskiego i członka deputacji do rewizji aktów hipotecznych. Jeździł do Wrocławia po odbiór papierów z tamtejszych archiwów, należących się nowopowstałemu państwu. Badał, jakie kapitały ulokował rząd pruski na majątkach ziemian departamentu kaliskiego, te bowiem przejął Napoleon tytułem zdobyczy wojennej i dochodził ich spłaty. W związku z trudnościami finansowemi Księstwa Warszawskiego było także opracowanie wniosków co do sprzedaży części dóbr narodowych przy udziale B-go. Widocznie uchodził za znawcę w tej materji. W dobie Królestwa Kongresowego posłował ze swego okręgu, gdzie także przewodniczył na zebraniach wyborczych, bo w spisach wolnomularzy za rok 1818 figuruje jako b. marszałek sejmiku powiatu konińskiego. Wówczas w loży »Pallas na wschód Konina«, otwartej z początkiem lutego t. r., występował jako mistrz katedry. W r. 1822 został senatorem-kasztelanem. Z trzech synów jego Józef był wtedy referendarzem.
Boniecki; Złota Księga, II 36; Cieszkowski St., Senatorowie; Neues allg. deutsch. Adels-Lexicon von E. H. Kneschke (Leipzig 1860), 85; Skałkowski, Tow. Przyj. Konstytucji 3. Maja; Korzon, Wewn. dzieje; Smoleński, Ost. rok; Rostworowski, Materjały do Kom. Rządz.; Łoza, Kaw. ord. św. Stanisława; Konarski Sz., Szlachta kalwińska w Polsce, W. 1936, 31; Arch. P., Inscriptiones posnanienses 1368, k. 68; B. Ossol. rkp. 4192, III.
Adam Skałkowski